LEONORA BRUÇAJ – KEKA: “Vitor i andrrës t’eme” (vendi i tretë)

LEONORA BRUÇAJ – KEKA

 

Vitor i andrrës t’eme

 

Ambëlsisht do t’puthemi si fëmij’

Dashunia do t’metet n’ledhatim t’flokëve tona

Do t’mbaj n’mend si yll i mbramjes pa mbarim

 

Si diellin veror q’i përcllon’

Si detin e rrëmbyem q’i merr jetna matanë

 

Do t’ mbaj mend si qiellin q’i mban fshehtësitë e botës për vete

Do t’mbaj mend si natën,

si natën e egër q’i pret ta gëlltisë dikë, por vdes urie

 

Do t’mbaj mend si dimnin e acartë në shpirtin e stinës

Do t’mbaj mend si dhimbjen e nanës për fëmiun

 

Do t’mbaj mend si trishtimin pas humbjes së nji dashunie

 

Po kurrë s’do t’mbaj mend si yll në qiellin t’em

As si lule n’kopshtin t’em

As si figurë n’vargun t’em

As si pikëllim n’kujtimet e mia

 

S’do t’mbaj mend gjatë, se ti ike…

Ike… bashkë me trishtimin e humbjes

Dhe ty kurrë s’do t’mbaj mend për dashunit’ e rrëfyeme

 

Nji dit’ do t’kujtoj se si ikin njerëzit nga kjo botë e egër

Duke mos ditur kurrë ç’është dashunia.

 

 

(Poezia e shpërblyer me vendin e tretë të Çmimit “Fadil Bekteshi”, në manifestimin letrar “Takimet Poetike të Karadakut” në Kumanovë, më 11 mars 2021)

 

Komente